Łazienka w bloku z lat 70. rządzi się swoimi prawami. Ściany często kryją instalacje prowadzone w bruzdach, a podłoga bywa nierówna, bo wylewki robiono metodą „na oko”. Zanim położysz nowe płytki, musisz sprawdzić, czy stare warstwy się trzymają. Postukaj po tynku, zwróć uwagę na głuche odgłosy - to sygnał, że podłoże odspaja się od muru. Wszystkie luźne fragmenty usuwaj do zdrowego podłoża, a ubytki uzupełniaj zaprawą naprawczą. Nie licz na to, że klej do płytek przykryje nierówności większe niż kilka milimetrów.

Ściany w wielkiej płycie mają to do siebie, że są stosunkowo równe, ale ich powierzchnia bywa zagruntowana starymi farbami lub glinką. Jeśli natrafisz na resztki starej emulsji, zmyj je lub zeszlifuj, bo nowy grunt i klej nie chwycą podłoża. Pęknięcia i rysy wypełnij masą naprawczą, a całość zagruntuj preparatem głęboko penetrującym. Przy planowaniu układu płytek warto wcześniej przemyśleć, gdzie wypadną cięcia i jak rozmieścić fugi, żeby uniknąć wąskich pasków przy narożnikach - pomocny bywa wybór płytek do łazienki w wielkiej płycie omówiony krok po kroku. Pamiętaj też o sprawdzeniu pionu ścian; odchyłki większe niż 3 mm na metr wymagają wyrównania zaprawą lub płytami gipsowo-kartonowymi.

Podłogę potraktuj równie poważnie. Stary klej lub zaprawa muszą zniknąć, a jeśli natrafisz na drewno lub starą wykładzinę, usuń ją całkowicie. Wylewkę wyrównaj masą samopoziomującą, zachowując spadek w stronę odpływu. Przy ogrzewaniu podłogowym pamiętaj o dylatacjach przy ścianach. Na koniec zagruntuj podłoże i odczekaj zalecany czas przed układaniem płytek. Dobrze przygotowane ściany i podłoga to połowa sukcesu - reszta to cierpliwość i dokładność.