Zakup mieszkania w starym bloku oznacza remont, którego zakres rzadko da się dokładnie przewidzieć przed pierwszymi demolkami. Sufity i podłogi kryją zwykle więcej niespodzianek niż ściany, a instalacje z lat 60. czy 70. nie spełniają dzisiejszych norm. Zacznij od dokładnych oględzin: sprawdź, czy na sufitach nie ma śladów zawilgocenia, czy podłogi nie skrzypią nadmiernie i kiedy ostatni raz wymieniano przewody oraz piony. Te obserwacje określą kolejność prac i realny budżet.

Sufit w starym budownictwie prawie nigdy nie jest równy. Najprostsze rozwiązanie to sufit podwieszany na ruszcie, który wyrówna poziom i pozwoli ukryć przewody oraz oświetlenie. Jeśli zależy ci na zachowaniu wysokości pomieszczenia, możesz zamiast tego zeszlifować stare powłoki i nałożyć gładź. W sypialni warto zadbać też o akustykę, bo płyta betonowa przenosi dźwięki między kondygnacjami; pomogą w tym praktyczne wskazówki zebrane w poradniku o tym, jak urządzić sypialnię w bloku z wielkiej płyty, od wyciszenia po dobór materaca i światła. Podłogi wymagają podobnej decyzji: zdzieranie starego parkietu i cyklinowanie ma sens tylko wtedy, gdy deski trzymają się podłoża, w innym wypadku lepiej położyć wylewkę i nową warstwę wykończeniową.

Instalacje to część remontu, której nie wolno odkładać. Aluminium w przewodach oznacza konieczność wymiany całej instalacji elektrycznej wraz z rozdzielnią i osobnymi obwodami dla kuchni oraz łazienki. Stare piony wodne i kanalizacyjne z żeliwa warto wymienić na plastik, choć wymaga to zgody wspólnoty i koordynacji z sąsiadami. Nie zapomnij o wentylacji: w blokach z wielkiej płyty często działa słabo, a bez sprawnego wywiewu wilgoć z łazienki i kuchni zostanie w mieszkaniu.

Kolejność prac narzuca logika: najpierw instalacje, potem sufity i ściany, na końcu podłogi i biały montaż. Zaplanuj zapas czasu i pieniędzy na niespodzianki, bo w starym budownictwie zawsze się pojawią. Dobre przygotowanie pozwoli uniknąć sytuacji, w której po wprowadzeniu się trzeba rozkuwać świeżo położone płytki.